Συνέντευξη με τον Οινολόγο Ευθύμιο Μπατιάνη!

 

Η προηγούμενη βδομάδα στο ΚΔΑΠ UBUNTU ήταν αφιερωμένη στον τρύγο.

Τα παιδιά συμμετείχαν σε διάφορες εκπαιδευτικές δραστηριότητες.

Μάζεψαν σταφύλια, έφτιαξαν μουσταλευριά, άκουσαν ένα παραμύθι, έλυσαν το σταυρόλεξο του “αμπελιού”, χρωμάτισαν τσαμπιά με δαχτυλομπογιές και καλωσόρισαν τον κύριο Ευθύμιο Μπατιάνη.

Ο κύριος Ευθύμιος Μπατιάνης είναι προϊστάμενος στο Τμήμα Φυτικής και Ζωϊκής παραγωγής, της Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας, της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας και μίλησε στα παιδιά για τα πώς παράγεται το κρασί.

Στο τέλος της επίσκεψής του μας παραχώρησε μία συνέντευξη για να τον γνωρίσετε και εσείς.

 

Η συνέντευξη

-Κύριε Μπατιάνη, καλωσήρθατε στο ΚΔΑΠ UBUNTU! Σας ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε για να μιλήσετε στα παιδιά για τον τρύγο. Θα μπορούσατε να μας πείτε και λίγα λόγια για εσάς, έτσι ώστε να σας γνωρίσουν και οι αναγνώστες μας;

Καλησπέρα σας! Εγώ ευχαριστώ για την πρόσκληση. Πέρασα πολύ όμορφα και κυρίως μου άρεσε που συνομίλησα με τα παιδιά. Είχαν πολλές γνώσεις γύρω από τον τρύγο και έκαναν πολλές και έξυπνες ερωτήσεις. Εγώ αυτό που έχω να πω για τον εαυτό μου είναι ότι αυτό που σπούδασα το είχα μεράκι. Είμαι Γεωπόνος-Οινολόγος και έχω κάνει Μεταπτυχιακές Σπουδές Οινολογίας-Αμπελουργίας στο Α.Π.Θ. στο Τμήμα Γεωπονίας. Έχω παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια και έχω παρουσιάσει αρκετά projects σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

 

 

-Όταν λέτε σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης εννοείτε…

Εννοώ από την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση μέχρι την Τριτοβάθμια. Έχω επισκεφτεί ακόμα και τα ΚΑΠΗ (γέλια). Πάντως, θα ήθελα να σας εξομολογηθώ ότι φοβόμουν την εκπαίδευση, γιατί ένιωθα ότι δεν μπορούσα να ανταποκριθώ στις εκπαιδευτικές ανάγκες των εκπαιδευομένων. Ξεκίνησα δειλά δειλά το 1999. Προχθές μάλιστα, πέρασα από τον Σπάρτο και θυμήθηκα ότι είχα κάνει εκεί μια παρουσίαση πριν 21 χρόνια. Έτρεχα στα χωριά για να μιλήσω για το πάθος μου, για το αμπέλι, για το κρασί…

 

-Πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας ως άνθρωπος του κρασιού;

Οι άνθρωποι του κρασιού είμαστε αισιόδοξοι και βλέπουμε το ποτήρι μας πάντα μισογεμάτο. Αντικρίζουμε τη ζωή από την ευχάριστη πλευρά της.

 

-Τους χαίρομαι πολύ αυτούς τους ανθρώπους και καμιά φορά τους ζηλεύω…Και δεν μου λέτε το πάθος-το μικρόβιο ας το πούμε καλύτερα για την παραγωγή κρασιού-πώς το αποκτήσατε;

Το μικρόβιο το είχα από μικρός. Το κατώι μου είναι κληρονομιά από τον παππού μου, Αθανάσιο Παφίλη. Μαζί λοιπόν, με τον παππού μου και τον μπαμπά μου, Αθανάσιο Μπατιάνη βούτηξα στα μυστικά του οίνου. Μου έδειξαν τον δρόμο και εγώ προσπάθησα να τον ακολουθήσω όσο καλύτερα μπορούσα.

-Το φαντάζομαι πολύ όμορφο το κατώι σας!

Είναι! Εκεί μαζευόμαστε με φίλους και δοκιμάζουμε κρασιά. Μάλιστα, στα άμεσα σχέδιά μου είναι να κάνω ένα νέο αμπέλι στον Αη-Σαράντη, το οποίο χρονολογείται από το 1900. Σε αυτό το αμπέλι σκοπεύω να παράγω μόνο ξινόμαυρο και μοσχόμαυρο κρασί. Έχω άλλα δυο αμπέλια στις περιοχές «Τσαϊπούνης» και «Κυδωνιές». Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Έχω πιάσει δύο άκρες και ένα βουνό για να παρατηρήσω όλα τα οινοπέδια, στα γαλλικά τερουάρ (terroir).

 

-Αντιλαμβάνομαι βέβαια, ότι τα αμπέλια έχουν σκληρή δουλειά, αλλά είμαι σίγουρη ότι ηρεμείτε κιόλας εκεί. Αλήθεια, τι παράγετε;

Από κρασιά orange wine, λευκό κρασί, ερυθρό κρασί, ροζέ και από αποστάγματα τσίπουρο με και χωρίς γλυκάνισο και παλαιωμένα αποστάγματα τύπου μπράντι. Πάντως αυτό που λένε και ισχύει είναι ότι με το κόκκινο κρασί κάνεις όνομα και με το λευκό και το ροζέ βγάζεις χρήματα. Η αγορά το έχει ανάγκη!

-Δεν το ήξερα αυτό! Και κάτι σημαντικό· πώς μπορεί να ξεχωρίσει κανείς ένα καλό κρασί;

Το κρασί δεν χωράει ψέματα. Πρώτα λέμε τα μειονεκτήματα και μετά τα πλεονεκτήματα. Η γευσιγνωσία είναι ολόκληρη επιστήμη. Για να καταλάβουμε εάν ένα κρασί είναι καλό πρώτα το μυρίζουμε, μετά σηκώνουμε το ποτήρι και το βλέπουμε σε λευκό φόντο κι ύστερα το δοκιμάζουμε. Πίνουμε μια γουλιά χωρίς να την καταπιούμε και τη γυρνάμε στο στόμα μας, ώστε να βρούμε το γλυκό και το ξινό. Παράλληλα, προσπαθούμε να αναπνέουμε για να βγάλουμε το άρωμα στόματος. Τελοσπάντων καλό κρασί, απλή λέξη, αλλά δύσκολη.

 

Πολύ επεξηγηματικός, κρίμα που δεν έτυχε να τα πούμε νωρίτερα για να ξέρω περισσότερα. Τώρα θα ήθελα να στρέψουμε τη συζήτησή μας αλλού και να σας ρωτήσω με τι άλλο ασχολείστε αυτόν τον καιρό;

Ερευνητικά πάντα με ενδιαφέρει η βιοποικιλότητα της αμπέλου. Αυτόν τον καιρό όμως, έχω ξεκινήσει μια εργασία στην οποία μελετώ την αμπελοκαλλιέργεια στην περιοχή της Κοζάνης από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα μέχρι σήμερα.

-Εύχομαι να ολοκληρώσετε την εργασία σας με επιτυχία και να συνεχίσετε να κάνετε αυτό που αγαπάτε. Θεωρώ ότι κουβεντιάσαμε όλο ευχάριστα πράγματα. Είστε ένας πολύ απλός άνθρωπος και χαίρομαι που σας γνώρισα. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν άκουσα κανένα παράπονο…

Παράπονο; Ένα είναι! Δεν έχουμε παιδεία σε θέματα σχετικά με το κρασί. Ακόμα και το οινόφιλο κοινό είναι μικρό. Πιστεύω στα παιδιά. Είναι το μέλλον μας. Παιδιά φίλων έχουν εξελιχθεί σε εξαιρετικούς οινοποιούς. Πολύ τα καμαρώνω και τα χαίρομαι!

 

Το βλέπω στα μάτια σας κύριε Μπατιάνη! Για άλλη μια φορά σας ευχαριστούμε που μας επισκεφτήκατε και μοιραστήκατε μαζί μας τις γνώσεις σας. Και κάπου εδώ θα ήθελα να κλείσουμε αυτήν τη συζήτηση με μία φράση σας… Τι σημαίνει το κρασί για εσάς;

Το κρασί είναι ένα ατέλειωτο ταξίδι!

 

 

ΚΔΑΠ Κοζάνης